در این روز تمام مردم جهان یاد بزرگمرد ایرانی، پادشاه حقوق بشر جهان را گرامی می دارند.

افتخار ایران کورش است ولی امروز . . .  

زنده باد ایران عزیز

خدایا ازت ممنونم بخاطر مقاومتی که بهم دادی، ... بخاطر همه اون چیزهایی که بهم ندادی، ... بخاطر اون نیرویی که تو یه لحظه میاد پا میذاره رو همه ناامیدیهام، ... بخاطر لبخندی که توی یه بسته کوچیک خوشگل هدیه کردی و برام فرستادی، ... بخاطر بستن بغض گلوم، ... بخاطر همه خوبیها و بدیهایی که دوروبرمه، ... و بخاطر اینکه:

"هنوز زنده‌ام

و

نفس می‌کشم"

تو می‌خواهی که اینگونه باشم، پس "هستم"!

حال بنشین و خوب تماشایم کن!

**************************************************

سبز سبزم ریشه دارم

دوباره میسازمت وطن

**************************************************

 
چه خوش عطری درین ایوان پراکند

اگر صد گونه غم داری چو نرگس

به روی زندگی لبخند لبخند

گل نارنج و تنگ آب و ماهی

 
صفای آسمان صبحگاهی

بیا تا عیدی از حافظ بگیریم

که از او می ستانی هر چه خواهی

سحر دیدم درخت ارغوانی

کشیده سر به بام خسته جانی

بهارت خوش که فکر دیگرانی

سری از بوی گلها مست داری

کتاب و ساغری در دست داری

 
دلی را هم اگر خشنود کردی

به گیتی هرچه شادی هست داری

چمن دلکش زمین خرم هوا تر

نشستن پای گندم زار خوشتر

امید تازه را دریاب و دریاب

غم دیرینه را بگذار و بگذر

فریدون مشیری

هرچی عطر گل یاسه مال تو...  

                                هرچی احساس نیازه مال من                          

                   هرچی حرفای قشنگه مال تو

                                            هرچی گوشه وکنایست مال من

                هرچی آهنگ قشنگه مال تو

                                            صدای ساز شکسته مال من

             کوه بیستون با نقشش مال تو

                                     تیشه ورنجش مال من

            هرچی آسمون صاف مال تو

                                  هرچی ابرای سیاهه مال من

         هرچی روزای بلنده مال تو

                               شبای سیاه ابری مال من

          اون شبای پرستاره مال تو

                               یه دونه ماه ونشونش مال من

                هرچی دریاست توی دنیا مال تو

                                        یه چیکه قطره بارون مال من

          تموم رنگهای عالم مال تو

                                       یه دونه رنگ قشنگش مال من

روز دلم در غم تو زارتر است * وز من دل بي رحم تو بيزارتر است

بگذاشتيم غم تو نگذاشت مرا * حقا كه غمت از تو وفادارتر است

دلتنگم و ديدار تو درمان منست * بي رنگ رخت زمانه زندان منست

بر هيچ دلي مباد و بر هيچ تني * آنچ از غم هجران تو بر جان منست

اي نور دل و ديده و جانم چوني * وي آرزوي هر دو جهانم چوني

من بي لب لعل تو چنانم كه مپرس * تو بي رخ زرد من ندانم چوني

افغان كردم بر او فغانم مي سوخت * خامش كرد چو خامشانم مي سوخت

از جمله كرانه ها برون كرد مرا * رفتم به ميان و در ميانم مي سوخت

از جمله طمع بريدنم آسانست * الا ز كسي كه جان ما را جانست

از هر كه كسي برد براي تو برد * از تو كه برد دمي كرا امكان است

در عشق تو خون ز ديده پاليد بسي * جان در تن من ز غم بناليد بسي

آگاه نه اي ز حالم اي جان جهان * چرخم به بهانه تو ماليد بسي

من با تو چنين سوخته خرمن تا كي * وز ما تو چنين كشيده دامن تا كي

اين كار بكام دشمنانم تا چند * من در غم تو تو فارغ از من تا كي

يارب تو يكي يار جفا كارش ده * يك دلبر بدخوي جگر خوارش ده

تا بشناسد كه عاشقان در چه غمند * عشقش ده و شوقش ده و بسيارش ده

گر جمله برفتند نگارا تو مرو * اي مونس و غمگسار ما را تو مرو

پر ميكن و مي ده و همي خند چو قند * اي ساقي خوب عالم آرا تو مرو

عمري رخ يكدگر بديديم به چشم * امروز كه در هم نگريديم به چشم

احوال دل خويشتن از بيم رقيب * گفتيم به ابرو و شنيديم به چشم

 سلام بر روي ماه تو عزيز دل، سلام از ماست

تو خوابو توي بيداري تو رو هر شب صدا كردم

نبودي در كنار من به عشقت اكتفا كردم

تو رو از دور نگاه كردم، تو رو از دور بوسيدم

نبودي پيش من اما ، تو رو همواره ميديدم

نبودي پيش من اما شريك زندگيم بودي

دليل بغض هر لحظه خوده عاشق شدن بودي

 چقدر دلواپست بودم تو اين تبعيد اجباري

فقط خوشحالم از اينكه به من وابستگي داري

تو رو از دور نگاه كردم ، تو رو از دور بوسيدم

نبودي پيش من اما تو رو همواره مي ديدم

نبودي پيش من اما شريك زندگيم بودي

دليل بغض هر لحظه خوده عاشق شدن بودي

*****************************************************

صدف دین خدا را دُر یکدانه توئی

 قدمی رنجه نما صاحب این خانه توئی

 دگر بار نیمه شعبان، خجسته میلاد مولایمان فرا رسیده

و باز دستهای خالی و چشم امیدمان

به آستان پر مهر عطوفت آن یار مهربان

یا صاحب الزمان

گرچه شرمساریم، امّا تو را دوست داریم

ما را بپذیر و وجودمان را به عنایتی و نگاهی بنواز ...

ای پــــادشه خــوبــان داد از غـــم تنــهایـی

دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

حســــرت و زاری که در بیماری است

وقت بیماری همه بـــــــــیداری است

پس بـــدان این اصل را ای اصل جــــو

هرکه را درد است او برده ست بــــــو

هرکه او بـــــــــــــیدارتر  پـــردردتر

هرکه او هــــــشیارتر  رخ زردتــــر

شهادت جانگداز ام ابیها ، ریحانه نبی مکرم اسلام ، شفیعه روز محشر حضرت فاطمه زهرا ( س ) را به پیشگاه فرزند بزرگوار ایشان حضرت ولی عصر( عج ) و تمامی مسلمانان جهان تسلیت و تعزیت عرض می نمایم .

نوتر برآورد گل, اگر ریشه نو شود

زیباست روی کاکل سبزت کلاه نو

زیباتر آنکه در سرت , اندیشه نو شود

از دوست عزیزم بینوا

سال نو با تو شوق شكفتنه

حرف عاشقي و از تو گفتنه

نفساي گرمتو شنفتنه

در كنارت توي رويا موندنه

 اداره پست با کبوتران کامپیوتری اش

در قلب عاشقان شعبه باز کرده است

نامه های ناخوانا زودتر می رسند

بنابراین تا دریا زیر ملافه های آبی خوابیده است

تا پلک نگشوده ای

تا بیدار نشده ای

تا مرا نگاه نکرده ای

دلباخته توام

مرا بنگر

چونان آسمان که دریای مرده را

مرا ببین

من هستم

تا پلک نگشوده ای هستم

اینجا! کنار تو!

کنار دست هایت

روی میز صبحانه

در جامه دانی بنفش

 که هرگز با آن سفر نکرده ای

در لباس خوابی که نپوشیده ای

در جعبه لوازم آرایش ات روی میز توالت

کنار لوله های ماتیک رها شده

اسپری های خالی و نخ دندان

آب اکسیژنه و یک کپسول سیانور

برای روز مبادا

لطفا مرا ببین

تا پلک نگشوده ای مرا بنگر.

  درگذشت مرحوم حاج جـواد حـیدری ( پدر بـزرگ عزیز من )

را به تمام خانواده محترم حیدری تسلیت عرض کرده و برای تـــــــمام

بازماندگان صبری عظیم را از خداوند منان خواهانم .

                                                       الفاتحه

                                             مدیریت وبلاگ خاطرات من

پدران ما در گذشته، پیش از زمان اشو زرتشت (زرتشت راستگو) در باور خود، آنچه را که برای زندگی مفید قرار می گرفت از جلوه های خدای خوب و آنچه را که بد و زیان آور بود، از جلوه های خدای بد می پنداشتند. به همین انگیزه آنها روز و روشنایی را بیشتر دوست می داشتند، چون روز هنگام کار و کوشش، خوشی  و بالندگی بود، با فراررسیدن شب، آتش می افروختند تا جلوه های بد زندگی پدیدار نگردد، هنگامی که درازترین شب سال یعنی آخرین شب ماه آذر فرا می رسید به انگیزه این که فردای آن شب، روشنایی بیشتر، روزها دراز تر خواهد شد، گردهم آمده شادی می کردند. میوه، آجیل و خوراکی های دیگر فراهم کرده وهمه با هم تا پاسی از شب را با شادی می گذراندند. در این شب بیشتر میوه هایی که نماد سرخی ، آتش و خورشید هستند خورده می شوند .

شب یلدا را به شادی پاس بداریم که نمادی از گذشته ماست