شهادت جانگداز ام ابیها ، ریحانه نبی مکرم اسلام ، شفیعه روز محشر حضرت فاطمه زهرا ( س ) را به پیشگاه فرزند بزرگوار ایشان حضرت ولی عصر( عج ) و تمامی مسلمانان جهان تسلیت و تعزیت عرض می نمایم .

نوتر برآورد گل, اگر ریشه نو شود

زیباست روی کاکل سبزت کلاه نو

زیباتر آنکه در سرت , اندیشه نو شود

از دوست عزیزم بینوا

سال نو با تو شوق شكفتنه

حرف عاشقي و از تو گفتنه

نفساي گرمتو شنفتنه

در كنارت توي رويا موندنه

 اداره پست با کبوتران کامپیوتری اش

در قلب عاشقان شعبه باز کرده است

نامه های ناخوانا زودتر می رسند

بنابراین تا دریا زیر ملافه های آبی خوابیده است

تا پلک نگشوده ای

تا بیدار نشده ای

تا مرا نگاه نکرده ای

دلباخته توام

مرا بنگر

چونان آسمان که دریای مرده را

مرا ببین

من هستم

تا پلک نگشوده ای هستم

اینجا! کنار تو!

کنار دست هایت

روی میز صبحانه

در جامه دانی بنفش

 که هرگز با آن سفر نکرده ای

در لباس خوابی که نپوشیده ای

در جعبه لوازم آرایش ات روی میز توالت

کنار لوله های ماتیک رها شده

اسپری های خالی و نخ دندان

آب اکسیژنه و یک کپسول سیانور

برای روز مبادا

لطفا مرا ببین

تا پلک نگشوده ای مرا بنگر.

  درگذشت مرحوم حاج جـواد حـیدری ( پدر بـزرگ عزیز من )

را به تمام خانواده محترم حیدری تسلیت عرض کرده و برای تـــــــمام

بازماندگان صبری عظیم را از خداوند منان خواهانم .

                                                       الفاتحه

                                             مدیریت وبلاگ خاطرات من

پدران ما در گذشته، پیش از زمان اشو زرتشت (زرتشت راستگو) در باور خود، آنچه را که برای زندگی مفید قرار می گرفت از جلوه های خدای خوب و آنچه را که بد و زیان آور بود، از جلوه های خدای بد می پنداشتند. به همین انگیزه آنها روز و روشنایی را بیشتر دوست می داشتند، چون روز هنگام کار و کوشش، خوشی  و بالندگی بود، با فراررسیدن شب، آتش می افروختند تا جلوه های بد زندگی پدیدار نگردد، هنگامی که درازترین شب سال یعنی آخرین شب ماه آذر فرا می رسید به انگیزه این که فردای آن شب، روشنایی بیشتر، روزها دراز تر خواهد شد، گردهم آمده شادی می کردند. میوه، آجیل و خوراکی های دیگر فراهم کرده وهمه با هم تا پاسی از شب را با شادی می گذراندند. در این شب بیشتر میوه هایی که نماد سرخی ، آتش و خورشید هستند خورده می شوند .

شب یلدا را به شادی پاس بداریم که نمادی از گذشته ماست

بارها و بارها نوشتم اما این بار مینویسم برای تو برای لبخندی تو ...

برات مینویسم که بخونی تا بدونی تو زندگیم فقط  تورو دارم ...

که بخونی تا بدونی تنها چیزی که سرکشی منو آروم میکنه فقط تویی ...

که بخونی تا بدونی برام مثل آبی برای گل ...

برات مینویسم که بخونی و بدونی من هرگزکسی رو که با سختی به دست آوردم و درکنارش به آرامش رسیدم رو آسون از دست نمیدم ...

               یه دنیا دوست دارم ...

               به خاطرهمه مهربونیات  ...

               به خاطراینکه بدیامو تحمل میکنی ...

               ازت ممنونم ... 

 بازم شادی و بوسه، گلای سرخ و میخک

 می گن کهنه نمی شه تولدت مبارک

 تو این روز طلایی، تو اومدی به دنیا 

 وجود پاکت اومد، تو جمع خلوت ما

 تو تقویما نوشتیم، تو این ماه و تو این روز

 از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا

 یه کیک خیلی خوش طعم، با چند تا شمع روشن

 یکی به نیت تو، یکی از طرف من

 الهی که هزارسال، همین جشنو بگیریم

 به خاطر و جودت، به افتخار بودن

 تو این روز پر از عشق، تو با خنده شکفتی

 با یه گریه ی ساده به دنیا بله گفتی

 ببین تو آسمونا، پر از نور و پرنده ست

 تو قلبا پر عشقه، رو لبا پر خنده ست

 تا تو هستی و چشمات، بهونه واسه خوندن

 همین شعر و ترانه، تو دنیای ما زنده ست

 واسه تولد تو، باید دنیا رو آورد

 ستاره رو سرت ریخت، تو رو تا آسمون برد

 اینا یه یادگاری، توی خاطره هاته

 ولی به شوق امروز، می شه کلی قسم خورد

 تولدت عزیزم، پر از ستاره بارون

 پر از باد کنک و شوق، پر از اینه و شمعدون

 الهی که همیشه واسه تبریک امروز

 بیان یه عالم عاشق، بیاد هزار تا مهمون

چشم صنوبران سحر خيز

بر شعله بلند افق خيره مانده بود .

دريا، بر گوهر نيامده ! آغوش مي گشود .

سر مي كشيد كوه،

آيا در آن كرانه چه مي ديد ؟

پر مي كشيد باد،

آيا چه مي شنيد، كه سرشار از اميد،

با كوله بار شادي،

از دره مي گذشت ،

در دشت مي دويد !

***

هنگامه اي شگفت ،

يكباره آسمان و زمين را فرا گرفت !

نبض زمان  و قلب جهان، تند مي تپيد

دنيا،

در انتظارمعجزه ... :

خورشيد مي دميد !

حالا كه تقدير است دور از تو بمانم

تنها خيالت را كنارم مي نشانم

ديگر براي رفتنت حرفي ندارم

حتي نمي خواهم دليلش را بدانم

جاي تو بايد مرگ را با لذتي ناب

در بر بگيرد دستهاي ناتوانم

يك قصه تلخم كه با مرگ مؤلف

دارم وجودم را به پايان مي رسانم

باروت مي پاشم به روي حرفهايم

اين بيت ها را هم به آتش مي كشانم

حالا كه پيرم خوب مي فهمم، ولي حيف

وقتي جوان بودم نفهميدم جوانم!

يادم كه مدتهاست از ياد تو رفته است

اين شعر را بايد براي خود بخوانم

خدایا ...

رفیق من سنگ صبور غمهام

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دل زده از لیلیها
 
خیلی دلم گرفته از خیلیها 

زیبا اندیشان به زیبائی می رسند...

وقتی راه رفتن آموختی، دویدن بیاموز. و دویدن که آموختی ،پرواز را.
راه رفتن بیاموز، زیرا راه هایی که می روی جزیی از تو می شود و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند.

دویدن بیاموز ، چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زودباشی، دیر.
و پرواز را یاد بگیر نه برای اینکه از زمین جدا باشی، برای آن که به اندازه فاصله زمین تا آسمان گسترده شوی.
من راه رفتن را از یک سنگ آموختم ، دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت.
بادها از رفتن به من چیزی نگفتند، زیرا آنقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند! پلنگان، دویدن را یادم ندادند زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند.
پرندگان نیز پرواز را به من نیاموختند، زیرا چنان در پرواز خود غرق بودند که آن را به فراموشی سپرده بودند!
اما سنگی که درد سکون را کشیده بود، رفتن را می شناخت و کرمی که در اشتیاق دویدن سوخته بود، دویدن را می فهمید و درختی که پاهایش در گل بود، از پرواز بسیار می دانست!
آنها از حسرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت.

وقتی رفتن آموختی ، دویدن بیاموز. و دویدن که آموختی ، پرواز را.

راه رفتن بیاموز زیرا هر روز باید از خودت تا خدا گام برداری. دویدن بیاموز زیرا چه بهتر که از خودت تا خدا بدوی.

 و پرواز را یادبگیر زیرا باید روزی از خودت تا خدا پر بزنی!!!

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید

بهار رفت و تو رفتی و هر چه بود گذشت

ای تو چشمانت سبز.....

لالالاگل پونه                               بيا كه بدون تو دل خونه

بيا كه بدون تو تن خسته ام           لبريز از حس جنونه

 لالالاگل لاله                        زندگي بي توواسم محاله

بيا ازاون وقتي كه رفتي               اين دل داره همش مي ناله

 گريه شده كار منو               غصه شده همدم من

قطره اشك تو چشام                  شده شريك غم من

خونه بدون تو شده             مثل يه زندون سوت وكور

من موندم وهق واسه                 خاطره هاي جور وا جور

بيا كه با اومدنت              تمام ميشه دردهاي من

بيا كه وقتي تو باشي            قشنگ ميشه دنياي من

 لالالاگل پونه                       بيا كه بدون تو دل خونه

بيا كه بدون تو تن خسته ام           لبريز از حس جنونه

 لالالاگل لاله                        زندگي بي توواسم محاله

بيا ازاون وقتي كه رفتي               اين دل داره همش مي ناله

 بدون كه تو هق هق من                جز غم دوري حرفي نيست

بدون دليل گريه هام                  جز بي تو بودن چيزي نيست

براي من كه عاشقم              عشق هميشگي تويي

اون كه كنارش دلخوشم                فقط تويي تويي تويي

اون كه كنارش دلخوشم                فقط تويي تويي تويي

 لالالاگل پونه                       بيا كه بدون تو دل خونه

بيا كه بدون تو تن خسته ام           لبريز از حس جنونه

 لالالاگل لاله                        زندگي بي توواسم محاله

بيا ازاون وقتي كه رفتي               اين دل داره همش مي ناله